Komunikat Rady Naczelnej Polonii Australijskiej

Stoją od lewej: Ryszard Adams-Dzierzba (Federacja NPW), Jan Tkaczyk (SPK), Edward Dudziński (Federacja Płd. Australii), Alice Langford (Stowarzyszenie „Polonia” w QLD), Edyta Szmyd (Federacja Wiktoriańska), Małgorzata Kwiatkowska (Prezydium RNPA), Elżbieta Cesarski (KOPA), Leszek Wikarjusz (Prezydium RNPA), Urszula Lang (PolArt Inc.), Marian Radny (Prezydium RNPA), Krzysztof Dutkowski (ZHP), Marek Bartczak (Prezydium RNPA), Robert Czernkowski (Fundacja Polska w NPW)             fot. Elżbieta Cesarski

Komunikat Rady Naczelnej Polonii Australijskiej

W sobotę, 8 kwietnia br., odbyło się w Domu Polskim w Ashfield (Sydney) robocze spotkanie liderów organizacji polonijnych w Australii, należących do Rady Naczelnej Polonii Australijskiej (RNPA). W spotkaniu, na zaproszenie Prezydium RNPA, które było inicjatorem i gospodarzem spotkania, wzięło udział 9 z 10 zaproszonych gości. Po czterech godzinach dyskusji, jedną z najważniejszych konkluzji tego spotkania było stwierdzenie – spotkanie potrzebne, praktyczne, oby takich więcej.  
Spotkanie, zaprojektowane jako robocze, wypełniły dyskusje na następujące tematy:  
•    Struktura Polonii australijskiej z organizacjami parasolowymi i RNPA jako strukturą nadrzędną. Kwestionowano reprezentatywność organizacji członkowskich w Radzie Naczelnej opartej wyłącznie o wykup mandatów jako formalnego świadectwa przynależności do Rady. Zwrócono uwagę na niekonsekwencje organizacji członkowskich wykupujących mandaty w latach wyborczych i niewyborczych oraz problemy z dokumentacją uzasadniającą liczbą wykupowanych mandatów. Dyskutowano o wprowadzeniu składki członkowskiej w Radzie Naczelnej niezależnie od mandatów uprawniających do głosowania podczas Zjazdów Delegatów. Postulowano zastąpienie Zjazdu Delegatów w latach niewyborczych Sejmikiem Polonijnym jako forum wszystkich organizacji członkowskich Rady. Zwrócono uwagę na brak w Prezydium Rady przejrzystej reprezentacji organizacji stanowych. Podniesiono problem kwalifikacji liderów polonijnych kierujących organizacjami polonijnymi. Zasugerowano, że pewne podstawowe kryteria jakie miałyby być stosowane przy nominacji na lidera polonijnego powinny być częścią standardowych działań RNPA. Postanowiono, że powyższe punkty winny zostać przedstawione Delegatom 49. Zjazdu RNPA w maju br. pod dyskusję. 
 
•    Spory w organizacjach polonijnych. Zwrócono uwagę, że szczególnie drastyczne spory w środowisku polonijnym w Australii miały miejsce, i dalej występują, w sytuacjach, gdy spór dotyczy majątku organizacji polonijnych. Przytoczono przykłady Hindmarsh Island (Południowa Australia) i Klubu Polskiego w Ashfield (Nowa Południowa Walia). W dyskusji rozważano sposoby zażegnania takich sporów w wyniku których powstają ogromne straty – zarówno wizerunkowe jak i majątkowe. Te ostatnie ze względu na olbrzymie koszta związane z obsługą prawną toczonego sporu. Pozytywną opinię uczestników spotkania zyskała propozycja ustanowienia polonijnego zespołu ekspertów prawnych mającego za zadanie, w oparciu o ustalone fakty dotyczące danego sporu, przekazania porady prawnej stronom sporu ze wskazaniem polubownej drogi jego rozstrzygnięcia bez uciekania się do kosztownego, wizerunkowo i finansowo, procesu sądowego. Zwrócono uwagę na rolę jako może pełnić Komisja Arbitrażowa w procesie mediacyjnym jeżeli zainteresowane strony wyrażą zapotrzebowanie na taką mediację. Postanowiono, że uczestnicy spotkania nawiążą, w miarę możliwości, kontakty z przedstawicielami Polonii posiadającymi kompetencje do działania w takiej grupie eksperckiej. Uznano również, że propozycja powołania takiej grupy powinna trafić pod obrady Delegatów 49. Zjazdu.

•    Aktywna Polonia. Co my, jako już zorganizowana Polonia, robimy, by skłonić więcej  rodaków do bycia jej aktywnym członkiem? Postulowano zwrócenie uwagi na częstsze niż to jest to praktykowane obecnie, organizacje atrakcyjnych imprez polonijnych z misją przyciągania doń młodej Polonii. Rozważano popularyzacje dwujęzycznych biuletynów informacyjnych  polonijnych. Dyskutowano nad efektywnością finansową funduszy polonijnych oraz rozważano powstanie centralnego funduszu polonijnego. Zwrócono uwagę na fakt, że organizacje polonijne w Australii chcące wysyłać młodych ludzi do Polski na szkolenia, warsztaty etc. są wyraźnie w mniej korzystnej sytuacji niż podobne organizacje w Stanach Zjednoczonych bądź Kanadzie, głównie z powodów kosztów z taką aktywnością związanych. 

•    Współpraca Polonii z Polską i fundusze na działalność polonijną. Zwrócono uwagę na problemy w znajdowaniu krajowych (polskich) partnerów do współpracy z Polonią uznając, że głównym sprawcą tych problemów pozostaje brak i znaczne rozproszenie rzeczowej informacji w tym zakresie. Zauważono, że i tak nieczytelne rozdzielanie środków finansowych w Polsce na współpracę z Polonią, na parlamentarne i rządowe, znacznie pogłębia chaos informacyjny w tym zakresie. Ustalono, że informacje dotyczące współpracy Polonii z Polską, inicjowane przez stronę polską, powinny trafiać do Rady Naczelnej, a ta winna je redystrybować swoimi kanałami informacyjnymi do organizacji polonijnych. Dotyczy to również form i warunków finansowania takich projektów przez stronę Polską. Postanowiono, że Prezydium Rady Naczelnej, we współpracy z Radą Polonii Świata wytworzy formy nacisku na władze w Polsce celem ustanowienia centralnego Urzędu (ministerstwa) d/s Polonii. Zwrócono też uwagę na raczej małe zainteresowanie organizacji polonijnych funduszami australijskimi przeznaczonymi na rozwijanie działalności polonijnej w ramach wielokulturowej polityki rządu australijskiego. Postanowiono, że doraźnie, reprezentanci wszystkich stanów zdobędą informację o możliwościach zdobywania funduszy  w różnych stanach, w celu dzielenia się tą informacją w drugim dniu tegorocznego Zjazdu Delegatów RNPA.

•    Polska a Polonia. Zauważono, że Polsce jest potrzebna promocja z wykorzystaniem sukcesów przedstawicieli Polonii, ale brak jest mechanizmów by tę promocję uznać za systemową, a nie przypadkową. Wspomniano w tym kontekście o skutecznej inicjatywie Polski w przyznawaniu polskich tytułów naukowych polskim naukowcom pracującym poza granicami Polski. Zwrócono jednocześnie uwagę na brak zainteresowania polskich wyższych uczelni promocją kształcenia  młodej Polonii australijskiej w Polsce. Wskazano również na brak bilateralnych stosunków partnerskich między miastami polskimi i australijskimi, na wzór popularnego partnerstwa miast polskich z miastami europejskimi. Zebrani zgodzili się, że Polonia australijska nie ma potrzeby udziału bądź ingerencji w bieżącą partyjną politykę w Polsce. Ważny jest jednak dostęp Polonii, szczególnie młodej Polonii australijskiej, do rzetelnej informacji o bieżących wydarzeniach społeczno-polityczno-ekonomicznych w Polsce z naciskiem, by ta informacja była przekazywana z Polski w formie dwujęzycznej. 
Spotkanie zakończyło się wspólną decyzją publikacji niniejszego komunikatu w australijskich mediach polonijnych.
Robert Czernkowski – protokolant spotkania
Marian Radny – przewodniczący spotkania

Uczestnicy spotkania:
Zaproszeni goście:
•    Ryszard Adams-Dzierzba – Prezes Federacji Polskich Organizacji w NPW
•    Elżbieta Cesarski – Przewodnicząca Komisji Oświatowej Polonii Australijskiej
•    Ted Dudziński – Prezes Federacji Polskich Organizacji w Południowej Australii      
•    Krzysztof Dutkowski – Przewodniczący Okręgu ZHP w Australii
•    Adam Grabek – Sekretarz Związku Polskiego w Hobart
•    Ursula Lang – Wiceprezes PolArt Inc.
•    Alice Langford – Prezes Stowarzyszenia Polaków w Queensland „Polonia” Inc
•    Edyta Szmyd – Wiceprezes Federacji Polskich Organizacji w Wiktorii 
•    Jan Tkaczyk – Prezes Krajowego Stowarzyszenia Polskich Kombatantów
Przezydium RNPA reprezentowali:  
•    Leszek Wikarjusz – Prezes RNPA
•    Małgorzata Kwiatkowska – Wiceprezes RNPA
•    Marek Bartczak – Członek Prezydium RNPA
•    Henryk Kurylewski – Członek Prezydium RNPA
•    Marian Radny – Członek Prezydium RNPA

Leave a Comment